دونالد ترامپ و میراث سیاست واقع گرایانه اوباما در خاورمیانه

او تاکید کرده وزیران دولت روحانی مخالف این امر بودند یا در جلسات کارگروه تعیین مصادیق شرکت نکردند و یا اگر نماینده فرستادند، به آنها گفته بودند به این موضوع رای ندهند.

مطمئن باشید اگر خطر قطر بیشتر از اردوغان نباشد کمتر از آن نیست. از این رو مطمئن باشید قطری که تمام هزینه تولید فرزند نامشروعی به نام داعش و النصره را داد و نهایتاً شکست خورد از حمایت مالی، تسلیحاتی و دیپلماتیک طالبان در افغانستان هم شکست خواهد خورد. با این تفاسیر من به واقع قدرت گیری مجدد طالبان در افغانستان را یک توطئه حسابشده علیه منافع و امنیت جمهوری اسلامی ایران میدانم.

این یک پیام واضح، روشن و آشکار برای امنیت جمهوری اسلامی ایران است که پولش را قطری ها می دهند. متاسفانه در این یک ساله اخیر سیاست های ترکیه و شخص اردوغان از نظر جمهوری اسلامی ایران مغفول مانده است و در این مدت آنکارا از هیچ سیاستی که ابعاد مخربی برای امنیت جمهوری اسلامی ایران داشته باشد دریغ نکرده است، سیاست هایی که دوباره تکرار می کنم پولش را قطر داده، نیروی انسانی و اجتماعی را از آذربایجان تهیه کرده و مدیریت آن برعهده ترکیه بوده است.

قطعاً در آینده اختلافاتی بین آنکارا و دوحه هم شکل خواهد گرفت. اکنون دوحه این تصور را دارد با حمایت از طالبان میتواند حوزه نفوذی را برای خود در آسیای میانه ایجاد کند و یا به موازاتش توان چانه زنی و وزن دیپلماتیک خود را بالا ببرد در صورتی که قطعاً در میان مدت این خود قطری ها هستد که بزرگترین شکست خورده سیاست خودشان خواهند بود.

در وزن ۱۳۰ کیلوگرم نیز مسابقات در دو گروه ۴ و ۳ نفره و به صورت دورهای برگزار شد و امیر قاسمی منجزی در گروه B در کشتی نخست با نتیجه ۶ بر ۳ مغلوب ویتالی شور از روسیه شد.

به هر حال این کشورها تا حدی جا افتاده هستند و هیچ خطری برای امنیت و منافع ما ندارند، اما در عوض ایران روی قطری حساب باز کرده است که بی شک جزو کشورهای بی هویت، جعلی و ناپایدار در حوزه سیاسی و دیپلماتیک است و هر روز با ساز آمریکا و اروپا می رقصد.

این همان تهدید و خطری بود که راشد الغنوشی به عنوان نماینده جریان اخوان المسلمین تونس آن را به خوبی درک کرد و به همین دلیل عنوان داشت که ما اردوغان را به عنوان یک مهره فراماسونری قبول نداریم. یکی از مصادیق مهم و جدی سنت تداوم سیاست خارجی در دولت های آمریکا به همین پیگیری پیمان ابراهیم به عنوان یادگار دولت دونالد ترامپ در دولت فعلی جو بایدن باز میگردد.

به رغم اختلافات دو طرف، دو نشست بین هیات هماهنگی احزاب شیعی با مقتدی صدر برگزار شده و یک گزینه جدی آن است که فراکسیون اکثریت از طریق ائتلاف دو طرف تشکیل شود. بنابراین جا دارد جمهوری اسلامی ایران در اینجا نگاه جدی به تحریکات و تحرکات برخی از کشورهایی که داعیه دوستی با ایران را دارند به خصوص ترکیه و قطر داشته باشد.

شما نگاه کنید اردوغان و خاندان آل ثانی چه کارهایی را انجام دادند و مرتبا از آنها بازگشتند. پس آیا می توان مشابه همین خطر در خصوص اردوغان و ترکیه را برای قطر و آل ثانی ها برشمرد؟ اینها علاوه بر آن است که یازده روز پیش محمد بن عبد الرحمن آل ثانی، وزیر امور خارجه قطر در قامت اولین هیات دیپلماتیک به افغانستان سفر کرد و دیداری با طالبان داشت که سعی شد ذیل این سفر، مشروعیت بخشی به حکومت طالبانی در سطح منطقه و جهان داده شود.

با برشماری صحبتهای وزیر امور خارجه عربستان و لزوم ازسرگیری روابط دو کشور، لازم است یادآور شویم که روابط ایران و عربستان هیچگاه روی یک مدار نچرخیده است؛ اگرچه حتی در سالهای پیش از انقلاب اسلامی، نیز قرابت چندانی میان دو کشور وجود نداشت. چون بی شک تهدید اصلی علیه منافع ما در منطقه، نه از جانب عربستان اسلامی، بلکه همین ترکیه و قطر است.

در صورتی که جا داشت به جای قطر ما روابطمان را با اردن هاشمی، مصر، مراکش و دیگر کشورهای این چنینی ارتقا میدادیم. احمدینژاد: کنترل سلاح با سلاح جواب نداده است! روحانی ۶ سال بعد از این گفتگو، درباره نقش مشاورانش اینگونه توضیح میدهد: «مشاورین و همراهان من در سفر نیویورک من را قانع کردند که برای پیشرفت در مذاکرات، جواب تلفن رئیس جمهور آمریکا بدهم.

حذف سازمان مدیریت و برنامهریزی یکی از این تصمیمات بود که در سال ۱۳۸۶ مستقیما به دستور رئیس جمهور اتفاق افتاد و به جای آن معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی تاسیس شد. شما که سخنرانی محمد مرسی به عنوان اولین رئیس جمهور بعد از حسنی مبارک در تهران را در زمان کنفرانس غیرمتعهدها در شهریور ۱۳۹۱ یعنی ۹ سال پیش یادتان هست.

محمود واعظی به عنوان رئیس دفتر ریاست جمهوری فعالیت خواهد کرد. همین جریان اخوان المسلمینی با رهبری اردوغان سعی دارد اصطلاحا جهان اسلام را در دست خود بگیرد که قطر به عنوان قُلَک و عابربانک این سیاست عمل می کند و مرتب پول و هزینه این سیاست جاه طالبانه را میدهد.

چون که ایران نه می تواند روی قطر حساب باز کند، نه روی ترکیه، نه روی پاکستان، نه روی عراق، سوریه، یمن، لبنان، فلسطین و دیگر کشورها. بنابراین نمی توان روی این کشورها حساب باز کرد. نظرسنجی اخیر موسسه آینده اوکراین نشان میدهد که یک سوم جمعیت این کشور 44 میلیون نفری در صورت وقوع تهاجم مایل به شرکت در مبارزه و مقاومت مسلحانه هستند.

از نظر اقتصادی نیز، مصر با توجه به جمعیت بیش از یکصد میلیون نفری میتواند بازار مصرف خوبی برای کالاهای ایرانی باشد. به این ترتیب که در رژیمهای اقتدارگرا و توتالیتر میزان اختیارات نوک هرم، به شکل غیرقابل مقایسهای بیش از تمام گروهها و شخصیتهایی است که در آن مجموعه سیاسی حضور و فعالیت دارند. این دقیقاً عکس واقعیت است.

کوشش­هایی چون توافق مسکو-واشنگتن در امضای پیمان کاهش سلاح­های استراتپیک (استارت 3)، همکاری نزدیک­تر نظامی-امنیتی در صحنه تحولات افغانستان، عقب­نشینی ایالات متحده از طرح استقرار سپر دفاع موشکی در شرق اروپا، همکاری نزدیک­تر دو کشور در برنامه هسته­ای ایران و نیز بحران هسته­ای کره شمالی و تسهیل روند الحاق روسیه به سازمان تجارت جهانی از جمله مهم­ترین تحولاتی است که روابط روسیه و ایالات متحده در دوران ریاست جمهوری باراک اوباما بوقوع پیوسته است.

دیدگاهتان را بنویسید